statik

koş be adam
aklını yitirircesine
istediğin ne varsa
hepsi orada

sustuğun kadar konuşsan
koştuklarının yerine
saatlerce sussan
ve belki de
işte o zaman anlayacaksın
ne büyük bir hataymış durman

koş be adam
yaşamak istediğin her şey
orada

koralp

24 kasım 2009
19:48
bursa

badem

anlık bir tad
şarabın yanında
masa lambasında ucube

huzursuz bir evde
mutluluğu aramak kadar
anlamsız
amansız
zamansız

sen ki duvarlara adımı yazardın
salıncaklardan
adımı haykırırdın insanlara

sustun

rüzgarlar bir ordan eser
bakmışsın bu kişiden
küçük küçük eser
olmadık insanlardan
gözlerimizin içine
dolar ve taşar

biz böyle böyle
yaşlanırız işte

23 kasım 2009
21:44
bursa

onunla

gece oldu; seni düşündüm
seni mi gördüm
esintide bir buğu gibi kokun
dokun, dokun ve tekrar dokun

sakin... narin...
suya dokundu kadın
ten rengi oldu su ansızın

avuç açmış yağmura karşı
umut topluyordu ıslak ıslak
eteğinde tutku
dudaklarında papatya

gülümsedi o bana
geldi yanıma

seviştik sabaha kadar
susuştuk sonra uyuyana kadar...

9 kasım 2009
21:51
bursa

Mavi

Kahve

Hayat Nesneldir

İnsanımız nesnel gerçekleri hiçe sayarak yaşıyor. Hayal dünyalarına kapanıp masallarla avunmaya çalışıyorlar. Korkuyor olabilirler mi? Belki de birileri korkutuyordur onları? Zihinlerine pranga taktılar ve yaşamlarını bir duvara zincirlediler. Çaresiz insanların kulaklarına masallar okudular. Sokaktaki insan yozlaştı, yozlaştırıldı.

İnsanlara yaşamı anlatmak gereklidir ilk olarak. İçinde nefes aldıkları bu dünya nasıl çalışır, anlatmak gerekir. Geceleri gökyüzünde gördükleri yıldızları onların ayaklarına getirmek gerekir. Aksi takidirde masal anlatıcılari yine yazacaklar metinlerini parşömen kâğıtlara ve sunacaklar halkın ürkek zihinlerine. Kayıp bir nesil daha dünyaya gelecek o zaman.

İnsanlara anlatmak gerekir: Soyut hiçbir şey yoktur. Karşımıza çıkan herşey somuttur, nesneldir. İnsan, güneş, elma, aşk, ses, ışık, tarih, liberalizm… Hayali değildirler. İçlerinde dokunamayacağınız bir tanesini bile seçemezsiniz. Hepsi de parçacık hareketlerinin ürünüdür. Hiçbiri insanın algılayamayacağı, ufukta çizilmiş çizginin ötesinde bulunan, anlaşılamaz, ulaşılamaz kavramlar değillerdir. Açıklanabilirler: Bilimin çizdiği mütevazı patikada yol almak yeterlidir. İnsanlar soru sormayı öğrenmelidir.

Bu amaçla, yani bilgiyi insanlara sunma amacıyla yola çıkan kişilerin karşısına birileri (bu kaçınılmaz bir durumdur) engeller çıkaracaktır. Çünkü “o” kişilerin istediği sokaklar korkak, morali bozuk ve düşünmekten yoksun insanlarla doludur. Oysa amaçlarıyla yola çıkan kişiler ellerinde bilim ateşiyle direnmektedirler. Yeri gelmiş yakılmışlardır. Asıldıkları da olmuştur, taşlandıkları da görülmüştür. Ama vazgeçmemişlerdir. Paramparça olmak uğruna kalemleri susmamıştır. Biliyorlardır ki böyle bir durumda susmak kendilerine olan saygılarını yitirmeleridir; parçası oldukları bilim dünyasını kirletmektir.

Donanımlı gençlerin, bilim insanlarının çabalamaktan başka seçenekleri yoktur. Bu topraklarda yapılacak daha çok şey var. Üretmek için, mutlu olmak için…

turuncu

sesin gelmeden önce bana
saçların uzandı sen beklerken kaldırımda

adımlarımı attım sana doğru
gülümsedim gözlerine

uzaklaştıkça
üşütmeye başladı rüzgar

düşündüm

koralp
16 ekim 2009
20:57
bursa